10-07-07

Dierenliefde

vegetariër

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In al die tijd dat ik al een blogje heb (nu al bijna 2 jaar!), heb ik nog nooit iets -specifieks- over dieren geschreven. Dat verbaasde mij vorige week ineens omdat ik toch wel een dierenliefhebber ben.

Ik heb thuis 1 kat (Minoes; Guusje overleed in februari) en 1 konijn (Snoesje; Joepie, zijn broer overleed in april) Ik hou ongeloofelijk veel van mijn huisdieren en zou een dier nooit pijn kunnen doen. Dat wist ik al lang, maar het bewijs kwam een jaar geleden. Joepie leefde nog en was aan het herstellen van een behandeling tegen zijn hardnekkige diarree. Hoewel ik zijn achterwerk zelf altijd schoonmaakte, bleef er toch altijd wat diarree aankleven die ik er niet afkreeg omdat ze aan zijn haartjes plakte.
Een paar dagen nadat de dierenarts de hele boel goed had schoongemaakt (ik was immers bang voor maden), zagen mijn moeder en ik dat er nog een pluk hard haar aan zijn achterwerk zat. Ik zou die er dan even afknippen, want anders kon er misschien nog wat diarree aan blijven hangen. Ik zette Joepie dus op de werkbank in de garage, pakte mijn schaar en wilde de pluk er net zachtjes afknippen (ik wilde zijn huid niet raken) toen Joepie wild tegenstribbelde. Ik stopte direct en schrok omdat er uit het plukje dat ik eraf had proberen te knippen een bloeddruppeltje kwam.
Onder het plukje haar zat dus huid! Daarom had de dierenarts het er ook neet afgeknipt! Mijn moeder en ik schrokken en nadat we het wondje ontsmet hadden (het was niet diep) en Joepie terug in zijn hok gezet hadden, voelden we ons heel schuldig. Ik had mijn les direct geleerd.



Hoewel Joepie niet heel veel pijn van het sneetje had ondervonden en er ook nooit meer last van heeft gehad, voelde ik mij toch schuldig omdat ik hem (onbewust) pijn had gedaan. Ik snap door die ervaring nog minder hoe mensen een dier opzettelijk kunnen laten lijden. 1 ding weet ik wel: je moet er een heel verwrogen, kwade geest voor hebben!
Daarom vind ik het ook altijd zo raar dat dierenmishandelaars zo'n lichte straffen krijgen. Een boete, hoogstens wat psychologische begeleiding is hun straf. Als het van mij afhing, zouden ze veel zwaarder gestraft worden.
Maarja, ik ben nu eenmaal het gerecht niet. Ik zou wel graag vegetariër worden later. Nu gaat dat nog niet, al probeer ik al zo veel mogelijk te doen zoals: geen vlees eten bij het ontbijt, zoveel mogelijk vegetarisch eten op bezoek, in restaurants vegetarische schotels bestellen,... Nog even wachten en dan kan ik het helemaal in praktijk brengen!
Om weer te eindigen met een quote:
"De betrouwbaarste maatstaf voor de beschaving des harten bij een volk en een mens is,
hoe zij de dieren beschouwen en behandelen."
- Berthold Auerbach

Beestige groetjes, V.

16:28 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.