11-12-07

Mensen en geweld.

geweld

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een simpele titel voor een ingewikkeld onderwerp. Is geweld een natuurlijk verschijnsel? Hebben mensen een aangeboren gewelddadigheid?
Ikzelf ben normaal gezien een vredelievend persoon, maar ook ik speel Counter Strike (een online spel waarop je agent of terrorist bent, met nogal wat bloed) en kijk graag naar een film zoals de 300 of Kill Bill. En toch, als ik het nieuws zie gruwel ik van de aanslagen en moorden, terwijl ik diezelfde avond denk: ''yess!'' als ik een mooi snipershot maak op ''Counter Strike''.
Alhoewel het ene realistisch is en het andere slechts een game, blijft het in beide gevallen geweld. Het nieuws is een goed begin voor een nachtmerrie, op de computer is het vermaak na schooltijd. Eigenlijk is het heel onlogisch dat het menselijk ras agressie dat al zo veel schade heeft aangericht, nog steeds blijft gebruiken. Het lijkt een gewoonte van eeuwen, alsof de mens als een roker al duizende jaren gewelddadigheid rookt. Er zijn weliswaar mensen geweest die conflicten beëingdigd hebben en hun ziel verlichtten. Denk maar aan Gandhi, Boeddha of Jesus.
Maar dit geeft ons nog steeds geen antwoord op de vraag waarom agressie zowel als gruwel en als entertaiment wordt gezien. Heeft geweld de mens dan ooit goed gedaan? Ergens wel. Wanneer een oermens 10.000 jaar geleden oog in oog stond met een leeuw, was er geen mogelijkheid tot discussie en in geval van onenigheid was een slag in het gezicht de meest voor de hand liggende optie. In de natuur is eten en gegeten worden heel normaal, het is zelfs de enige manier van overleven. Mannetjesdieren vechten met elkaar om vrouwtjes of voedsel en enkel de sterkste overleeft.
De mens is op veel gebieden zijn dierlijke noden te boven gegroeid. Kijk maar naar de rekken afgeladen met zoetigheden; een mooi voorbeeld dat het zoeken naar energie om te overleven is uitgegroeid tot het eten van alleen vet en zonder barre kou of fysieke training.
Zo is het ook met conflicten. Wat als noodzakelijke zelfverdediging diende of als krachtmeting, is nu een oorlog of overval. De mensheid ontwikkelde altruïsme (het helpen van een volkomen vreemde individu) wat bij dieren niet voorkomt. Maar ook het tegengestelde, namelijk geweld tegen de vreemde medemens, ontwikkelde zich. Alhoewel we zoveel niet-dierlijke eigenschappen ontwikkeld hebben, die ons de mogelijkheid geven na te denken over agressie en tegelijkertijd atoomwapens te maken, vinden we iemand met een gave huid nog steeds knap omdat dit wijst op een goede gezondheid en dus degelijke voortplantingskansen. Vrouwen vallen nog steeds op mannen met macht en mannen willen een knappe vrouw, hoe minimaal hun wens naar kinderen ook is.
Ons dierlijk verlangen naar krachtmeting is de realiteit ontgroeid en zit nu in films en games, terwijl we dankzij ons menselijk paar hersenen gruwelen van het echte geweld op straat of in verre landen. Ondanks de ontelbare protestmarsen is dit geweld nog steeds dagelijkse kost omdat hier de dierlijkheid in niet-dierlijke proporties en de gemakzuchtigheid winnen van de rede en het vermogen tot conversatie.
We zijn zeker nog lang niet van conflicten af, een klein conflict is natuurlijk onvermijdelijk, al willen oorlogen ook niet verminderen, hoewel het steeds meer gaat kosten en de baten uitblijven.
Ik vermoed dat er in ieder van ons boosheid schuilt en dat het uitbannen daarvan bijna onmogelijk is. Ik geloof ook niet in het verhaal dat je van games spelen mensen gaat vermoorden. Voor mensen met een slechte geestelijke conditie die moordneigingen hebben, kunnen games een inspiratiebron zijn net zoals boeken of films. Zolang je de grens tussen realiteit en een scherm ziet, is er niets mis met games spelen. Het kan zelfs een uitlaat vormen voor agressie die je niet kwijt kan.
En mensen hebben die uitlaatklep nodig, zolang ze ook woede in zich hebben. Het is beter eens goed op een boksbal te slaan dan op iemand op straat. Wanneer men woede of frustratie op de juiste manier uit is er niets mis mee. Er zijn natuurlijk vredelievendere manieren dan games zoals yoga of muziek. Het zou natuurlijk mooier zijn als niemand nog agressie bezat, maar voor we bij die utopie aankomen, moeten we het doen met wat we hebben.

Om aan te denken bij de volgende woedebui:

"De mens moet er zich van bewust worden
dat geweld maar een vorm van onmacht is."
- Walter Roland

13:34 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Zoals je zegt is het ingewikkeld En weer niet .
Zijt vredelievend en je zal zien waar je terecht komt .
Er is een spreekwoord dat zegt .
Bereid je voor op oorlog en je zal vrede kennen .
En dat is zeker waar, ook in de natuur geldt dit .
Machtvertoon dient om oorlog te mijden, schade oplopen uit de weg gaan .
Maar als beiden aan elkaar gewaagd zijn komt het tot een confrontatie, oorlog dus .
Tot daar volgen we de wetten van de natuur .

geweld een vorm van onmacht.
dat trek ik in twijfel .
Omdat de mens zowel fysiek als mentaal kan oorlog voeren .
Zo zal een sterke mentaal gestelde persoon overmacht hebben op zijn niveau, en de andere staat misschien zwakker en zal geweld gebruiken .
Beiden zijn evenwaardig,
Enkel de sterkste zal het halen, hetzij fysiek, hetzij mentaal .
De sterkste zal voortplanten .
Nog altijd moeder natuur uiteraard ;-)

Gepost door: siberx | 11-12-07

De mensheid ontwikkelde altruïsme?! Achzo, u beweert dat de mensheid altruïsme ontwikkeld heeft en dit niet bij dieren voorkomt?! U heeft duidelijk nooit die mooie video gezien waarin een vogel een andere, net gekwetste vogel van op straat tot op de stoep sleept en hem redt? U heeft duidelijk nooit gehoord van een onderzoek waarbij de altruïstische karaktertrekken van apen bevestigd worden? U(!) doet de dierenwereld uitzonderlijk geweld aan door te impliceren dat alle 'slechte' menselijke karaktertrekken van dierlijke origine zijn, terwijl wel duidelijk is, mijn beste, dat dieren duidelijker beschaafder zijn dan mensen! Een rat doet veel vieze dingen maar hij zal nooit een andere rat 'vermoorden' voor persoonlijk profijt, dieren zijn geen moordenaars. Een rat zal nooit een andere rat opeten, dieren zijn geen cannibalen. Een rat zal nooit een andere dode rat neuken, dieren zijn geen necrofielen. Kortom, we zullen hard ons best moeten doen om beter en slimmer dan een rat te zijn. U heeft zelf duidelijk nog een hele weg af te leggen. Dank u.

Gepost door: Jericho | 12-12-07

Dieren kennen wel altruïsme...ze ontfermen zich over elkaar en zelfs zeer verschillende soorten.
Geweld is in ieder van ons, maar zolang niet iedereen onderkent dat deze donkere zijde onderdrukt moet blijven, zal er altijd geweld zijn. Inzien dat geweld niets oplost is de oplossing. Geweld baart geweld....een kettingreactie.
Groetjes

Gepost door: Mythoske | 17-12-07

Chemie Vergeet de geëvolueerde structuur van de hersenen niet. Een deel van de primaire reacties wordt nog geregeld door het stuk hersenen dat we van de reptielen geërfd hebben. Agressie, emoties, ... worden opgewekt door chemische producten. Bepaalde mensen hebben een dusdanige hersenen die een overdaad aan "agressieve" stoffen aanmaken.

Droom dus niet teveel aan het intomen van agressie of je gaat aan de mensen zelf moeten gaan sleutelen. Eugenetica? Brave new world?

Kortom, stuff om over na te denken! Nog een prettieg dag

Gepost door: Vrijdenker | 20-12-07

Antwoord Ik wil graag even terugreageren op de vorige reacties. Wat hieronder staat is de mail die ik als antwoord naar Jericho heb gestuurd. Ik hoop dat dit een antwoord kan geven.

''Ik snap je punt, maar veronderstel dat je mijn artikel over dieren nog niet gelezen hebt. Ik beweer op geen enkele manier dat alle slechte eigenschappen van de mens dierlijk zijn. Ik zeg juist dat de mens veel dierlijke instincten bezit, die hij fout of in overdreven grote mate en vervormd gebruikt. Ik bedoel alleen maar dat deze dingen eerst nuttig waren en dat nog steeds zijn bij dieren, maar dat mensen ze fout zijn gaan gebruiken of niet nodig hebben, maar wel misbruiken.
Door aan te tonen dat de mens nog steeds instincten bezit, wil ik zeggen dat we ons niet boven de dieren moeten plaatsen als een of andere supersoort, maar meer als een uit zijn propoties en zijn natuur gegroeid wezen.
Ik snap je punt wat altruïsme betreft en ik ken deze documentaires wel. Al helpen dieren voornamlijk hun eigen soort of eigen genen, ook zij kunnen altruïsme ontwikkelen. Met menselijk altruïsme bedoel ik bvb. humanitaire hulp.
Ik wil door de tegenstelling die ik in het artikel gebruik aantonen dat mensen zowel in goede mate als in heel slechte mate het dierlijke aan de ene kant ontgroeid zijn, maar er nooit werkelijk uit zijn losgekomen.
Als je beweert dat mensen niet slimmer zijn dan dieren kan ik dat inzien, maar ik denk eerder dat we roekelozer zijn. We zijn onze regelmaat ontgroeid. De mens is ergens nog een kind dat langzaam leert, maar bedenk ook wel dat je zelf zo'n mens bent en als ik Grieks leer, denk ik niet graag dat ik dommer ben dan een rat. Ergens beschikken we over meer hersencapaciteit, om de term verstand even te ontlopen. De mensheid is in zijn race naar kennis en doelen eigenlijk doelloos en zich niet meer aan de natuur houdend omdat ze vragen stelt: ''Waarom ben ik hier? Wat is het nut van voortplanten? Wat kan ik betekenen voor de wereld en anderen? En is mijn leven niet doelloos als ik toch moet sterven?'' Door deze vragen is de mens anders dan dieren en misschien is onze onstilbare honger naar kennis weldegelijk de zondeval. Maar tussen de miljarden fouten, wanhopig onbeantwoorde vragen en moorden zitten ook mooie dingen. Luister maar eens een heel mooi lied en je merkt dat onze poging te ongroeien aan wat we uit ontstaan zijn en wat we nog steeds zijn, soms toch een beetje van de grond komt. En daar doet de mens het voor: om uit de sleur der soorten te ontsnappen; om net een beetje slimmer te proberen te zijn en om te weten wat hij ziet. En natuurlijk zullen we gestraft worden voor onze hoogmoed of misschien ook niet en gaan we weer terug naar de aap. Dus dan is de vraag: zoek je naar kennis en probeer je -tervergeefs- de berg te beklimmen of blijf je gewoon -onbewust- op de grond? ''

Zo, hopelijk was dat een beetje verhelderend, als er nog meer vragen zijn: laat de reacties maar komen! Ik weet dat het een moeilijk onderwerp blijft, al zit het voor een stuk ook in onze hersenen, al geloof ik niet dat alles van chemische stofjes afhangt.

Ciao, V.

Gepost door: Virginia | 21-12-07

De commentaren zijn gesloten.