29-08-08

Een stukje verwarring: deel 2

puzzelstukje







Deel 2

Ik ben 16 en overrompeld door de wereld en haar mogelijkheden. Leven is zo lang en zo kort. Moet ik die tijd voor mezelf of voor anderen houden? Wát moet ik doen? Ik wil 1 pad volgen (zelfs daar ben ik niet 100% zeker van), maar welke weg? En als je het vanuit een andere hoek bekijkt, maakt het niets uit of ik nu schilderes of arts wordt. Het zal de wereld niet veel beïnvloeden, die blijft zo-in-zo doordraaien en wat niet gebeurd is, gebeurd nooit en het zal ook niet anders hebben kunnen zijn.
Om deze plotse allesoverheersende verwarring te kunnen doorstaan, moet ik ze wegstoppen, bijna van me afgooien en in de dagelijksheid doorgaan. Ik verfoeide in mijn vroege filosofische werken altijd de mensen die zich niets afvroegen omdat ze bang waren voor de vragen en hun onbeantwoordbaarheid. Nu zie ik opeens in dat ook ik net als deze massa in de draaikolk van de helaasheid der dingen (zoals Dimitri Verhulst het zo mooi zegt) zal worden opgezogen, ongeacht eerdere voornemens. Ik zal het bijna moeten, wil ik niet meegesleurd worden in de radeloosheid van mijn keuzes en sterven zonder ook maar één van die mooie keuzes te hebben ingevuld en geleefd.

Deel 3: een huidige toevoeging

Gisteren de film ''Thumbsucker'' gezien, waarin Keanu Reeves op het einde heel wijs de volgende woorden spreekt:

''That's 'cause we all wanna be problemless.
To fix ourselves.
We look for some magic solution to make us all better,
but none of us really know what we're doing.
And why is that so bad?
That's all we humans can do.
Guess. Try. Hope.
But, Justin, just pray you don't fool yourself into thinking you've got the answer.
Because that's bullshit.
The trick is living without an answer.
I think.''

Het is nog waar ook.

20:39 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.