29-08-08

Een stukje verwarring: deel 2

puzzelstukje







Deel 2

Ik ben 16 en overrompeld door de wereld en haar mogelijkheden. Leven is zo lang en zo kort. Moet ik die tijd voor mezelf of voor anderen houden? Wát moet ik doen? Ik wil 1 pad volgen (zelfs daar ben ik niet 100% zeker van), maar welke weg? En als je het vanuit een andere hoek bekijkt, maakt het niets uit of ik nu schilderes of arts wordt. Het zal de wereld niet veel beïnvloeden, die blijft zo-in-zo doordraaien en wat niet gebeurd is, gebeurd nooit en het zal ook niet anders hebben kunnen zijn.
Om deze plotse allesoverheersende verwarring te kunnen doorstaan, moet ik ze wegstoppen, bijna van me afgooien en in de dagelijksheid doorgaan. Ik verfoeide in mijn vroege filosofische werken altijd de mensen die zich niets afvroegen omdat ze bang waren voor de vragen en hun onbeantwoordbaarheid. Nu zie ik opeens in dat ook ik net als deze massa in de draaikolk van de helaasheid der dingen (zoals Dimitri Verhulst het zo mooi zegt) zal worden opgezogen, ongeacht eerdere voornemens. Ik zal het bijna moeten, wil ik niet meegesleurd worden in de radeloosheid van mijn keuzes en sterven zonder ook maar één van die mooie keuzes te hebben ingevuld en geleefd.

Deel 3: een huidige toevoeging

Gisteren de film ''Thumbsucker'' gezien, waarin Keanu Reeves op het einde heel wijs de volgende woorden spreekt:

''That's 'cause we all wanna be problemless.
To fix ourselves.
We look for some magic solution to make us all better,
but none of us really know what we're doing.
And why is that so bad?
That's all we humans can do.
Guess. Try. Hope.
But, Justin, just pray you don't fool yourself into thinking you've got the answer.
Because that's bullshit.
The trick is living without an answer.
I think.''

Het is nog waar ook.

20:39 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Een stukje verwarring: deel 1

vliegen




















Zo het schooljaar begint weeral over 2,5 dag en ik ga naar het 5de jaar.
Nog een laatste stukje vakantiefilosofie dan. Ik schreef dit stukje na een vliegtuigreis, maar in tegenstelling tot het artikel ''vliegtuigfilosofie'' was ik toen al thuis. Omdat ik het niet slecht geschreven vind en geen verdere inspiratie heb, post ik het even snel op m'n blog.

Deel 1

Soms overwint het surrealisme het realisme. Dat gebeurt vooral op luchthavens. Daarom vlieg ik graag. Want ondanks en deels ook door de vermoeidheid, de onfrisheid en de vuiligheid is vliegen altijd iets surrealistisch. Ten eerste het feit dat je eerst door Amsterdam rijdt en 16 uur later in Miami in een Italiaans restaurant zit. En ook zeker het gegeven rond vliegen; de terminals, de luchthaven, het zijn koele plaatsen van constante verandering en stroming, als menselijke rivieren. Dat kan je voelen in hun sfeer van reizen, van nooit aankomen en altijd doelloos blijven.
Zo vraag ik me daar ook altijd doelloos af; wie is die poetsvrouw daar beneden in de hal? Had ze ooit gedacht dat ze om 2 uur 's nachts de terminal van de vlieghaven in Bangkok zou poetsen? Waar gelooft ze in? Wat zijn haar dromen?
Wordt ze ooit beroemd of is ze slechts één van de zes miljard bouwsteentjes van deze aarde die tot gruis zullen vervallen in de wind? Alleen stellen een paar korreltjes steengruis, de kruimels van een vergeten mensenleven niets voor, maar als je tijd neemt, worden het zandstormen.
Het is vreemd dat we nooit iets over mensen willen weten, we willen hun geklaag over kwaaltjes niet horen, hun humeur op ons krijgen of hun liefdesleven in boekdelen aanhoren. En plots wordt een ander mensenleven zo interessant, een intresse die alleen waarde krijgt door onze eigen onwetendheid. Want in alle waarschijnlijkheid zijn de levens van die intrigerende vreemdelingen hetzelfde als dat van mij: eten, slapen, wassen, op het toilet zitten, werken of studeren...
Toch heb ik het gevoel dat er veel verborgen filmverhalen bijzitten, veel intriges en in de onmogelijkheid ze ooit te kennen, worden gewone levens ongrijpbare schatten.

Dit stukje is in grote delen een herhaling van het vorige bericht. Ik hoop niet dat ik bezoekers zo verveel. Ik wou niet gewoon de paar nieuwe, mooie zinnen posten. Als je deel 2 wil helemaal snappen, kan je ook best dit deel eerst lezen. Het is in één keer geschreven en dus is het in principe ondeelbaar.

19:37 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-08-08

Vliegtuigfilosofie

sneeuw















''In tegenstelling tot de meeste mensen hou ik van vliegen en opstijgen is mijn all-time favoriet. Het gebrul van de startende motoren is in mijn ogen de schreeuw van de mensheid die zich van de aarde, waar ze van nature aan gebonden is, probeert los te scheuren; een wanhopige gil van alle wetenschappers, dokters, ingenieurs, technologen, onderzoekers, uitvinders en verder de gehele mensheid die vooruit en tegelijkertijd naar boven wil en in dat proces dat vernietigt en heelt, brult als een geketend dier.
''Vooruit'' en ''naar boven'', ik denk dat dat vooral de Westerse mentaliteit het meest gevat omschrijft, het denken dat zo diep in mij zit en misschien de reden is voor mijn appreciatie voor vliegen.
Hoeveel liedjes zijn er wel niet geschreven rond de woorden ''fly'', ''soar'', ''wings'' en ''birds''?
De mens wil uitstijgen boven de wereld, zijn problemen en de dagelijksheid, want hoe verder men van de dingen afstaat, hoe minder ze aan ons toebehoren. Dit is althans onze huidige perspectiefmentaliteit.
Ik ben ook geboeid door de mensen op de vlucht. Ze zijn als willekeurige draadjes bijeen gekomen, brengen acht uur samen door en ontwarren zich dan weer. Het is mijn moment om me nog eens in te laten met hun levens, dromen en verder uiterlijkheden, wetende dat er veel prachtige, ongeschreven scenario's in hun zielen schuilen.
Als ervaren economy stewardess moet je wat negatiever tegen die meute aankijken; na je vierhonderste keer op-en-neer heb je die onrustige kudde wel gezien. Hoe ze beleefd blijven na 10 jaar in het gangpad te hebben gelopen, is voor één van de grote universele raadsels.
Maar natuurlijk haat ik zoals elke passagier het lange wachten op de luchthaven, de rijen en het voor de honderste keer tonen van m'n paspoort... Toch is dit is in werkelijkheid, maar half waar. Want al vlieg ik naar de meest exotische bestemming, ik zal altijd de steden op de borden luidop denken omdat ze me in hun mysterie roepen en achter dat woord, een woord zoals Bogota, dat naakt en helder klinkt als het tegen de kille wanden van de terminal weerkaatst, in mijn twintig cm wijde verstand een dimensie zit van kleuren, geuren en gezichten en nog niet geleefde herinneringen; het wordt een woord van vrijheid.
Aan het einde van de lange vlucht maakt filosofie plaats voor ; hoofdpijn, misselijkheid, opgeblazen darmen, spierpijn en een heuse jetlag. De vrijheid heeft zo zijn complicaties.
En om het nog maar is te herhalen: ondanks deze post-flight effecten zoals uren achter huilende baby's moeten zitten en broodjes waarmee je je auto kan wassen, blijven de snelheid en de daaraan verbonden directheid de grootste troeven van vliegtuigen. Je kan morgen in een stad zijn waarvan je gisteren niet eens wist dat ze bestond, laat staan dat je wist waar ze lag en nu -24 uur na de leegheid rond die naam in je geheugen- loop je er rond en maak je er als naamloos gezicht deel van uit. Een anonimiteit die je de dromerige kans geeft je naam zelf te produceren. Wie bruut zijn wortels durft uittrekken, is niet langer gebonden aan plaatsen en tijden, maar moet het risico te sterven in rusteloosheid en het gebrek aan houvast er natuurlijk bijnemen.''
Dit stuk schreef ik op de vlucht van Miami naar Amsterdam en iedereen die hier nog meer over wilt lezen, moet het boek ''de kunst van het reizen'' van Alain Botton en zeker het tweede hoofdstuk uit de bibliotheek gaan halen. Deze schrijver heeft mijn ogen geopend als het om doorgangsplaatsen gaan en ik ben hem dan ook de dank voor deze inspiratie verschuldigd.

"We zijn stuk voor stuk engelen met slechts één vleugel
en we kunnen slechts vliegen door elkaar te omhelzen."

-Luciano de Crescenzo

20:17 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |