24-12-08

Skynet Blog Awards '08

stemmen














Ik kijk op mijn bezoekersteller en zie, hoewel deze teller slechts een indruk moet geven van wie mijn blogje opent, dat ik toch redelijk populair ben.
Ik hoop dus een kans te wagen en mee te doen aan de pas gelanceerde Skynet Blog Awards '08.
Als jij ook hebt genoten van mijn filosofische probeersels of eens hebt gelachen met de citaten of als uitspraken je tot nadenken hebben aangespoord, dan hoop ik dat je mijn amateuristische blogje wil nomineren voor deze fantastische awards!
Ik zou ontzettend dankbaar zijn tegenover iedereen die maar een blik op deze pagina werpt, wanneer ik alleen al tot de genomineerden zou behoren.
Ter afsluiting nog een laatste aansporing; doe je goede daad van de dag en nomineer/ stem op mijn blog! Dankjewel!

"Een beetje goedheid van mens tot mens is beter
dan alle liefde voor de mensheid."
- R. Dehmel

13:44 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-12-08

Vrolijk kerstfeest!

Kerstmis












Merry christmas!
عيد ميلاد مجيد!
Весела Коледа !
圣诞快乐!
Sretan Božić!
Veselé vánoce!
glædelig jul!
hyvää joulua!
Joyeux Noël!
Frohe Weihnachten!
Καλά Χριστούγεννα!
क्रिसमस की शुभकामनाएँ!
buon natale!
メリークリスマス!
즐거운 성탄절 되세요!
god jul!
wesołych świąt!
feliz natal!
crăciun fericit!
С Рождеством!
Feliz Navidad!
god jul!

13:39 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-12-08

Dimensies

heelal










Gisterenavond was er niets op tv, dus zapten we voor de verandering eens langs de satelliet om de zeer buitenlandse zenders te checken. Ooit de kanalen van Libië, Sudan, Koewiet of Irak bekeken? Een simpele late avondzap werd voor mij een surrealistische ervaring.
We lachten omdat op een zender genaamd ''Almustakilla'' 3 mannen aan een tafeltje zaten waarvan er 2 verveeld zaten te schrijven terwijl een stem aan de telefoon druk een uitleg deed. Plots onderbrak de derde presentator de telefoonstem abrupt en stelde een andere vraag. De twee ''geleerden'' stopten plots met schrijven nadat de ene nog snel even bij de andere had afgekeken. De tv-show leek nog vreemder omdat we natuurlijk geen woord verstonden van wat de mannen zeiden.
Op een zender uit Libië was een openluchtconcert bezig en de jongens (gescheiden van de meisjes) gingen volledig uit hun dak op de traditionele muziek (shaken met de heupen!). Iedereen zat op het podium ingepakt in dikke winterjassen, het was klaarblijkelijk koud 's avonds.
In Irak was een trouwpartij van meerdere koppels aan de gang en dus ook daar werd goed gefeest. In Iran werd een gesynchroniseerde jaren '60 film gedraaid en op een ander kanaal zond men de midden-oosten versie van ''Thuis'' uit. Een paar nummers later zat een man druk te praten, je kon mailen naar een e-mailadres dat eindigde op @yahoo.co.uk . Onze laatste ontdekking was dat men ook ver weg van hier niet gespaard blijft van internationale (je kon zelfs vanuit Nederland en België bellen) belspelletjes met verveeld kijkende presentatrices.
Ik kreeg een ware cultuurshock toen de trip door het tv-aanbod uit een heel andere cultuur in flits beëindigd werd en mijn pa een Nederlandse zender opzette waar men vrolijk de kerstversiering van een man die zijn voorgevel had bedolven onder kerstversiering in een Noord-Hollands dorp besprak.
Ik zag een minuscuul deeltje van elke gigantische dag op de ronde bol. Een fractie van alle miljarden gesprekken, alle triljoenen keren dat we ons verplaatsen, bijna struikelend over de medemens als een hoop mieren. In het oneindige heelal zijn we minder dan niets, in de eeuwigheid doen we onze ogen niet eens open en toch, toch streeft ons aantal op de oneindige verzameling af, creëren we bovenmenselijke dingen met al onze beste en slechtste vermogens.
Zo is ieder van ons een bubbel die slechts met mindere middellen als oren, ogen, neus, huid en tong de andere bubbels kan raken. In onze ogen zit onze mini-wereld en terwijl we die al groot vinden, juichen we als we wandelen op de maan. De danseressen in Libië raden nooit dat een 16-jarig meisje uit een onbekend land hen heeft zien dansen. Sommige wetenschappers vermoeden het bestaan van universa naast de onze met andere natuurwetten, maar die universa met meerdere dimensies bestaan al; kijk naar een Nederlands dorp en een concert in Libië; zijn dat geen verschillende dimensies? Gebeurt het op 1 planeet in 1 heelal dat een vrouw bij ons in de straat haar ramen poetst terwijl in de Himalaya Boeddhistische monniken slapen?
Ik vraag me wel eens af hoe de wereld toch blijft draaien. We breien ieder onze eigen draad die een mini deel is van de bol, de samenwerking in het breien is miniem en toch breidt de geschiedenis door ondanks vele gevallen steken en immense bloedvlekken op de mensheid haar trui. En zo komen we uit bij de keerzijde van de medaille, de visie op de mensheid als het, als een eenheid.
Maar wie houdt die bol draaiende? Niet de oppersten, want zij zijn niet talrijk en weven ook maar 1 draad. 90% van de kracht achter de kinetische energie van onze wereld is de kracht van de massa, de massa die elke dag weer in hun auto stapt, kookt voor de kinderen, hun zieke oma verzorgt, hun huiswerk maakt... Het zijn de grootste roepende machthebbers die de meest invloedrijke beslissingen kunnen maken, maar het zijn de mensen zonder stem die -hoe goed of hoe slecht de keuze ook is- hem ondervinden en in geval van mislukking het land voor complete chaos en ineenstorting behoeden.
Door de satelliet werd gisteren voor mij een tipje van de sluier gelicht betreffende de kleinheid van mijn werkelijke wereld en de grootte van de werkelijke overzichtsplaneet. Ik denk dat God Babel stiekem uiteen heeft laten vallen zodat hij zowel Mozart als techno kon horen. Deels is zijn plan geslaagd en zijn we eenzame, verdeelde wezens die in hun verscheidenheid de meest ver van elkaar afstaande kunsten produceren. Langs de andere kant zijn we de eenzaamheid, het geweld, de hoop en de liefde verbonden en kan zelfs God die taal niet uiteen drijven.

''You must not lose faith in humanity.
Humanity is an ocean;
if a few drops of the ocean are dirty,
the ocean does not become dirty.''
- Mahatma Gandhi

''We leven allemaal onder dezelfde hemel,
maar we hebben niet allemaal dezelfde horizon.''
- Konrad Adenauer

21:44 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-12-08

Godverdomse dagen op een godverdomse bol

boekDimitriVerhulst













Het is lang geleden, een boekreview op dit blogje. Waarschijnlijk omdat ik ze al zoveel onder dwang moet maken, dat ik er mijn vrije tijd niet mee ga vullen. Maar voor dit fantastische boek wil ik toch een kleine uitzondering maken. Dit werk is op zich al een uitzondering in de hedendaagse literatuur. Sommige mensen vergelijken het met Louis Paul Boon, maar omdat ik van hem nog geen enkel boek gelezen heb is het mij onbekend of de vergelijking juist is. Het staat wel vast dat ik in mijn hele leven nooit iets gelijkaardigs als de nieuwste Dimitri Verhulst ben tegengekomen.
Voor wie het nu nog niet weet: de geschiedenis van de mens in de opmerkelijke lengte van 200 blaadjes, dus leg al uw dikke boeken zoals ''In Europa'' en andere encyclopedieën voor eens en altijd in de boekenkast en lees dit veel amusantere boek met tenminste evenveel kennis. Want onderzoek heeft de schrijver wel gedaan.
Ik waag me er als ik bvb. een artikeltje schrijf soms aan om Verhulst's stijl na te apen, maar het blijft altijd bij een zwak probeersel en het eindresultaat mag zelfs niet in de schaduw staan van zijn werk. De manier waarop hij de taal opnieuw uitvindt, de moeiteloosheid achter die taalexplosie, hoe hij de woorden uit z'n vingers knipt, dat alles duidt op een gigantische gave, maar evengoed op briljant inzicht in de mens en zijn taal. Als een klein kind dat met zijn oneindige blokkendoos Babylon nabouwt op levensechte grootte.
Zijn visie en de 100 procent pure misantropie zullen veel mensen ontmoedigen en misschien zelfs beledigen. Net als de nul procent dialogen die het alles 1 lange beschrijving maken, dat is ook geen genot voor elke lezer. De voorliefde voor deze elementen is natuurlijk puur persoonlijk en met mijn sadistische en misantropische karaktertrekjes (die haaks staan op mijn geloof in de mens zelf en elkaar waarschijnlijk zo recht houden) kan ik van dit boek smikkelen. Ik moet eerlijk zijn, het smaakte mij. Geen datums -een beetje geschiedeniskennis is dus vereist, wil je begrijpen waar het over gaat-, geen namen, maar droge, bloederige beschrijvingen en antifeminisme zijn aan de orde van de dag. Raar maar waar, dit maakt de schrijver naar mijn mening niet antifeministisch of zelfs maar racistisch. Door overdreven schertsend bvb. vrouwen te omschrijven, laat hij net de absurditeit van deze mening zien en gebruikt hij woorden die echte vrouwenhaters nooit zouden kiezen.
De misantropie en weemoed zit er wel dik in. Waarom kwakkelt de mensheid maar aan? Waarom leren we nooit uit onze fouten? Geen antwoord, maar een oordeel op een heimelijk komische, surrealistische manier. Lezen zeg ik u! De dikte is geen probleem, moeilijke woorden ook niet, dus tast toe! Leef uw ziel uit!
Laatste prijzing, maar zeker niet de minste; dit is een nieuwe wind in Vlaanderen met zijn ''Mij ist eender''-mentaliteit en die mij als ik het woord cultuur hoor spijtig genoeg altijd aan ''F.C. De Kampioenen'' doet denken. Maar nu toch iets minder. Danku Dimitri.

Wie nog geen mooie zinnen uit het boek wil lezen, doet nu zijn ogen dicht en scrollt snel terug naar boven.
''Het ene lumineuze idee volgt nu na het andere, ontdekking volgt op ontdekking. de wereld is rond, alle leven ontstond in het water, er is een absolute maatstaaf voor goed en kwaad, en vrouwen zijn vodden. Dat laatste kan wiskundig worden onderbouwd, morgen of overmorgen zwaait een geleerde wel met de juiste formule.''
''De tijd is rijp en hij zal snel weer rotten, maar twee wezens hebben gezien dat het met de planeet de verkeerde kant op gaat. Deze twee wezens, en zij worden zo dadelijk aan u voorgesteld, vinden dat de heerschappij van dat ene monster lang genoeg heeft geduurd en slaan de handen in elkaar om de macht te grijpen. Twee venijnige slijtschimmels, een bacterietje en een onnozele bacil, etters van 3 minimicrodinges groot die zich om de 30 minuten delen in vele andere etters van 3 minimicrodinges groot: Koning Antrax en zijn kompaan Pestis Pestis, onooglijken die zich met zweepharen verplaatsen te land, ter zee en in de lucht, klaar voor de ultieme dramaturgie van een smeerlapperij, de coups der coups: de definitieve vernietiging van de huidige wereldheerser en het installeren van de baronie der builenpest.''
''Op hoop van vrede opent 't het valluik. de bom, uit een stuk, vijf ton zwaar, is begonnen aan een val die niet meer kan worden gestopt of gebroken tenzij door z'n eigen ontploffing. Beneden, waar men gelooft dat het vouwen van duizend papieren kraanvogels geluk brengt, heeft men nog 46 seconden de tijd om te vouwen. Start!''
''Het is acht uur zestien. Zo laat is het. En acht uur zestien zal het altijd blijven, wat horloges een minuut later ook mogen beweren.''

Nog een laatste citaat over het thema:
"De mensheid heeft voor haar voortbestaan een zekere dosis dwaasheid nodig,
evenals de lucht stikstof moet bevatten om adembaar te blijven."
- Ludwig Börne

18:15 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |