22-01-09

Klaus, een soldaat

roosenkogel

















Een gedicht dat ik moest schrijven voor een opdracht van Nederlands rond poëzie. Mijn thema is oorlog.

In een bottige kronkel
ligt hij - als trouw huisdier-
naast zijn tank
een gesmede oorlog
verlossing wordt betaald in helse pijnen
miezerig tegen de dood;
''Mutter, mutter...''
zijn hart is geen staal
in zilver staat:
''Gott mit uns''
bericht aan de toeschouwer
van dit, in zijn stilte krijsende, zwart-wit
de diamanten waarheid
stijgt eerst op uit rot darmgas
hij zal nooit in mij verrotten

De generaal -het kristallen whiskeyglas in de hand-
bekijkt de plannen voor
morgen.


Laat me weten wat jullie ervan vinden...

"Oorlog voeren, betekent:
de aarde dwingen om mensenvlees te eten."
- Mencius

"You can’t say that civilization don’t advance ...
for in every war they kill you a new way."
- Will Rogers

21:10 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.