30-04-09

Games en geweld: brainwash of hobby?

games




















Allereerst moet ik mijn excuses aanbieden aan een vriendin omdat ik dit artikel niet op tijd af had zodat zij het als informatie voor een opdracht kon gebruiken. Ik ben haar dus de inspiratie verschuldigd.
Games (ik weiger videospellen te zeggen) en vooral gewelddadige games zijn de laatste jaren in de media uitvoerig opgeblazen. Hun reputatie was al niet best, maar nu is gebleken dat schoolschutters er meestal grote fans van zijn, is de bal echt aan het rollen. Toch is er nog geen enkel concluderend wetenschappelijk onderzoek dat zegt: zo is het. Dat is op zich niet verwonderlijk, aangezien gedrag en gamen moeilijk te verbinden zijn omdat de eerste factor van nog honderden andere factoren afhankelijk is, buiten het gamen. Geweld voor de een, is een kinderspel voor de ander. U ziet al dat een discussie nooit ver weg is.
Dit is een zeldzaam ''filosofisch'' onderwerp waarop ik met een bijna pasklaar antwoord op de proppen kan komen; nee, ik geloof niet in de bedreiging die gewelddadige games zouden vormen voor onze maatschappij. Ik geloof er niet in dat een overdosis geweld een gunstig effect heeft, maar dat het gamen aan zou zetten tot moorden, vind ik een mug die wordt omgetoverd tot een mammoet.
Ten eerste is het beleven van geweld in vermaak van alle eeuwen; vroeger las men ook al boeken vol geweld en nu zijn daar games en fims bij gekomen. Al deze inleefvormen spiegelen zich aan de werkelijkheid en hoe men het ook draait of keert; onze wereld zit helaas vol met geweld in alle mogelijke vormen en maten.
Nu kan men natuurlijk als tegenargument geven dat de gamer zelf de acties uitvoert en zich dus ultiem en hyperrealistsich inleeft in het verhaal. Dit is inderdaad waarheid en meteen ook de grootste troef van games; je kunt bijvoorbeeld een film over autoraces kijken, maar het liefst zou je zelf racen en de auto's besturen. Games maken al die dromen waar. Waarom zou men zich dan gewelddadig gaan uitleven? In ieder van ons zit geweld, het is een menselijke karaktertrek. Men vraagt zich dus af; hoe zou het zijn om in de maffia op te klimmen of om in het leger deel te nemen aan een missie? Vroeger schaakte men iemands koning, nu bedient men de controller om de tegenstander in het spel uit te schakelen. De tijden veranderen. (P.S. Zijn mensen die daarom een gevechts/verdediginssport beoefenen dan niet het gewelddadigst? Zij beleven de echte realitieit... Ik doe namelijk taikwondo en ik ben pacifist in in hart en nieren.)
Ik kan best wat geweld in films verdragen (behalve wanneer iemand verschrikkelijke pijn voelt), maar als ik beelden van een zelfmooraanslag op het nieuws zie, ben ik elke keer geschokt. Je kan gewoon zien dat het hier om de kale werkelijkheid gaat, zonder de verhaallijn, de muziek en het ''happy end'' van een film. Mocht ik geweld in werkelijkheid ervaren en niet als een wazig, ver weg filmpje dan zou ik erg schrikken, bang zijn of trauma's oplopen.
Ik kan namelijk een onderscheid maken tussen verhaal en fictie, tussen gespeeld en echt, tussen entertainment en harde realiteit. Vanaf wanneer kan een mens die lijn trekken? Met andere woorden vanaf wanneer mag een kind geweld bekijken of ''uitvoeren'' op het scherm? Ik trek de grens op een jaar of 14, al kunnen er voor die leeftijd al zombiegames of racespellen worden gespeeld. Kinderen spelen toch ook cowboy en indiaantje?
Mijn verstand zegt me dat die miljoenen andere gamers -van hardcore tot casual- de grens tussen hun doorwinterde hobby of terloops tijdsverdrijf ook kunnen onderscheiden. Er zullen natuurlijk altijd gekken zijn die een fictieve relaas zelf waar willen maken of zich door een boek film of game laten inspireren om een door hun geplande gruwelijke daad een ''thema'' of ''aankleuring'' te geven. Moeten we daarom al de boeken, films en games die dit kunnen veroorzaken, verbannen? Nee, is het duidelijke antwoord. Miljoenen mensen spelen ''Grand Theft Auto'', ''Far Cry'' of iets anders met een 16+ logo, maar volgens mij is het niet de game die aanzet tot georkestreerde drama's, maar voelen onstabiele, psychopathische persoonlijkheden zich vaker aangesproken tot ''violent games''. Wanneer één van hen vervolgens een schietpartij op een school aanricht, wordt de schuld bij de games gelegd. Geheel onterecht, volgens mij.
Ik geloof dat games bij matig gebruik en een gezonde geest geen karaktermanipulaties aanrichten. Naar mijn mening hebben (op)voeding, cultuur, sociale banden, familie, jeugd, karakter, genen en trauma's het allergrootste en beslissende aandeel als het neerkomt op iemands gewelddadigheid.
Het is zelfs bewezen dat games je een betere hand-oogcoördinatie geven en het grootste gavaar blijft het lang staren naar het scherm en het verminderen van het knipperen van de ogen.
Gamen, als typisch mikpunt van de media, is een mooi voorbeeld van een uit proportie geblazen, alledaagse hobby die als oorzaak wordt aangevallen, terwijl het aandeel ervan in de gebeurtenissen te verwaarlozen is. De grens van het toelaatbare geweld, daarover wil ik nog wel discussiëren, maar voor de rest moet men games de aandacht geven die ze verdienen en dat is een pak minder dan wat ze nu krijgen.

''Watching a movie is like having a daydream.
You can safely explore areas that are closed off to you in your daily life.
There are dreams in which you do terrible things your conscious mind prevents you from doing.''

- Stanley Kubrick

"Sure, Kill Bill's a violent movie. But it's a Tarantino movie.
You don't go to see Metallica and ask the fuckers to turn the music down.
What if a kid goes to school after seeing Kill Bill and starts slicing up other kids? You know, I'll take that chance!
Violent films don't turn children into violent people.
They may turn them into violent filmmakers but that's another matter altogether.''

- Quinten Tarantino

22:30 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

sorry maar er is wel al onderzoek naar verricht en er is wel degelijk een verband.

Je zegt het zelf gedeeltelijk wel al, bij matig gebruik en als er een gezonde situatie heerst rond het kind en er ook voldoende variatie zit in het spelgedrag is het niet onmiddellijk een probleem. Er voldoende kadering wordt gegeven en het geen obsessief gedrag is. Het karakter en persoonlijkheidstype spelen ook een belangrijke rol.

Het is ook niet zo dat het gamen aanzet tot moorden maar teveel heeft wel een conditioneringseffect en op het ogenblik dat men door bepaalde gebeurtenissen een zodanige emotionele klap krijgt en de werkelijkheidszin verliest, is er geen onderscheid meer tussen spel en realiteit.
Het lezen van een boek of het bekijken van een film is totaal verschillend.

Volgens mij, ook gedeeltelijk mijn eigen ervaring maar dan met computer, (maar uiteindelijk worden veel games ook op computer gespeeld) is dat het een groter hypnotisch effect heeft en omdat heel je lichaam moet meewerken. Je doet het zelf via je handen dus je zit er meer echt in. Terwijl bij het lezen van een boek of bekijken van een film er nog steeds een afstand blijft bestaan. Het zijn spelers buiten jou om.

Gepost door: Life angel | 01-05-09

Het effect van games is inderdaad sterker en ik ben het in je reactie zeer met je eens dat gamen wel gevaarlijk kan worden als het een obsessie wordt (wat is er niet gevaarlijk als het een obsessie wordt?) in combinatie met een (tijdelijk) instabiele emotionele situatie. Ik vind daarom ook dat er wel een grens getrokken kan worden op het realisme van geweld in games en de hoeveelheid ervan.
Ik speelde vroeger best veel ''counterstike'' en in dat spel heb je 2 groepen: terroristen en SWAT. Je schakelt elkaar uit door sniper- en machinegeweren, granaten, messen... Ik vond het best spannend; een soort hide en seek, wie is de slimste en degene met de snelste reactie. Maar geef me een geweer in mijn handen in deze wereld en ik kan er niet mee omgaan, ik durf er nog niet mee schieten. Er is dus duidelijk een grens tussen de spelwereld met grafics die onrealistisch overkomen in counterstrike en het hier en nu. Ik kan niet (althans bewust) zeggen dat het spel mij veranderd heeft. Het vermeende geweld dient hier niet om pijn en dood te veroorzaken,maar om mensen uit te schakelen en de ronde te winnen. Mijn verstand weet dat als ik iemand ''doodschiet'', dit een niet-menselijk persoon is, die staks weer om de hoek verschijnt.

Gepost door: Virginia | 02-05-09

ja als ik me niet vergis ben je nog jong en is het voor jou geen probleem, hoogstwaarschijnlijk laat ons hopen ook nooit een probleem. Mijn eerste indruk is ook niet dat je het dus in overdaad speelt. Zoals met alles mag en kan je het niet overroepen maar jij weet ook niet wat je allemaal nog te wachten staat in het leven. Mensen in shock of onder zeer stresserende omstandigheden, verliezen werkelijkheidszin en kunnen soms zeer raar reageren, zeker als hun omgeving er dan nog verkeerd op reageert.
Net als kopiegedrag waar je onbewust op iemand negatief reageert omdat je ooit een negatieve ervaring had met iemand die er op lijkt , kan zeker in die gevaarlijke momenten ook het kopiegedrag van het teveel aan geweld optreden.

Voldoende studies hebben al bewezen dat geweld, geweld uitlokt. Start een vreedzame betoging en laat één of twee het geweld uitlokken een deel die normaal niet zouden reageren met geweld volgen toch de twee die het geweld starten.

Het gegeven dat veel jongeren juist naar die onwerkelijkheidsbelevingen, euforieën streven door teveel drank en drugs, teveel lawaai door fuiven en harde muziek, verhogen het risico van psychische stoornissen , definitieve schade aan de hersenen en onwerkelijkheidsbelevingen. Een gemengde cocktail is dus een tijdbom die op eender welk emotioneel moment kan ontsporen.






Gepost door: Life angel | 02-05-09

associaties ha, gisteren stond hier als ik me niet vergis 18+
en automatisch leg je een aantal associaties of zoek je in je brein naar houvasten.

Het kleurige plaatje dat je nu geplaatst hebt nodigt meer uit om te lezen. Voor mij persoonlijk toch.

Vandaag heb ik ook heel je tekst gelezen, alhoewel ik het moeilijk heb met de vaagheid van het lettertype.

Er valt heel wat over te zeggen en te discussiëren.

Maar beide stellingen zijn juist om kort te zijn
zowel brainwash als hobby



fijn weekend


Gepost door: Life angel | 03-05-09

Ik vind dit plaatje inderdaad duidelijk dan het vorige. Ik wou toch nog even reageren op uw voorlaatste reactie. Ik kan niet afleiden of u nu voor of tegen het verbieden van games bent, maar volgens mij gaat dit niet veel veranderen aan het aantal ''tijdbommen'' die er in ons land rondlopen. Het is inderdaad een beangstigende gedachte, maar ze is ook bijna onmogelijk te vermijden. Een goede opvang en hulpverlening van personen met psychische problemen (d.m.v psychologen, hulplijnen, jeugdzorg...) is essentieel om mogelijke daders op te vangen, maar ook deze kan niet alles. Kijk nu naar Karst T. die in Apeldoorn door een mensenmassa reed. Een keurige man, geen strafblad, geen einzelgänger, de instanties zouden hem moeilijk als verdachte op hun lijst hebben kunnen zetten. Als we dieper inzoomen op de man zien we toch mogelijke oorzaken; gescheiden, ontslagen, appartement werd ontruimd... Hier spelen vrienden en familie de belangrijkste rol in het opvangen van iemand, om te voorkomen dat de stoppen doorslaan. En net aan dit netwerk ontbrak het de dader.
Ik geloof dus niet dat het verbieden van metal, fuiven en gamen de misdaad zullen verminderen. Dit zijn zelfs uitlaatkleppen voor frustraties.
Ik heb al een paar opmerkingen gehad over het lettertype en de leesbaarheid van mijn blog. Ik hoop dat het niet te moeilijk te lezen is, maar overschakelen naar een andere lay-out is moeilijk (ik moet dan de indeling van alle artikels aanpassen) en de meeste lay-outs werken met smalle artikels, wat ik nog minder leesbaar vind dan de huidige stijl. Mijn excuses.

M.v.g Virginia

Gepost door: Virginia | 03-05-09

verbieden is geen oplossing en ik ben ook niet tegen games, alleen zou ik wel liever zien dat ze niet zomaar ontstaan enkel en alleen maar vanuit commerciële ,creatieve soms duistere breinen. Maar dan toch ook aan een groep van ervaringsspecialisten worden voorgelegd ,een soort ethische commissie. Vergis je niet in ieder van ons zit een tijdbom die onder bepaalde omstandigheden kan ontploffen. Ik kan het wel eens zijn met het gegeven dat mensen die een zeer gevarieerd leven hebben met heel veel contacten , vrienden, kennissen... en verschillende bezigheden iets meer draagkracht zullen hebben.
Maar hoe groot ook de rekker, hoe meer je hem uittrekt vroeg of laat moet en zal hij breken. Daarom ook niet steeds met gevolgen zoals die waar je nu naar verwijst maar mensen die in een psychose zitten en ervaren gaan dit niet altijd aan hun omgeving vertellen hé.

Je hoeft je niet te excuseren voor jouw keuze van look. Ik geef het alleen maar mee. Ook voor iemand die slechtziend is ,die zal deze vormen van blogs niet kunnen bezoeken. Heeft iemand me trouwens laten zien op een scherm. Hoe moeilijk, praktisch onmogelijk het is.

groetjes






Gepost door: Life angel | 04-05-09

psychose "niet altijd" moet hier zijn "niet"
want ofwel zijn zij zich er niet van bewust enerzijds, maar ook al zijn zij zich ervan bewust zullen zij dit niet zeggen.

Gepost door: Life angel | 04-05-09

Het voorstel van een ethische commissie is inderdaad een goed voorstel, als dit geen verzameling van conservatieven is. Ik geloof niet dat er in elk van ons een tijdbom zit die wegtikt, want dan zouden er elke dag 1000 moorden worden gepleegd in België. Veel mensen fantaseren over hun plannen, maar voeren ze nooit uit, zoals dat gaat met onbereikbare dromen. De rede en angst om alles kwijt te raken speelt daar (dat is bewezen) de grootste rol bij. Pas op voor wie niets te verliezen heeft, is hier de boodschap. En vooral als deze mensen geen banden hebben. Ik zie de rekker als iets positief, je kan wel ver gaan, maar los ben je nooit. Je slaat dus niet door. De rekker is hier natuurlijk een andere rekker dan de uwe. En de situatie is ook zeer persoonlijk; de ene wordt door zijn vader geslagen en mishandelt ook zijn kinderen, de ander zegt dat hij zijn kinderen nooit zou durven slaan. Mensen reageren anders. Ieder heeft een andere lengte qua ''rekbaarheid''.
U mag het naïef noemen omdat ik nog jong ben, maar ik geloof toch dat mensen goed zijn en actief daarvoor kunnen kiezen. Er zijn altijd dingen die de ''moordenaar'' in je naar boven halen, maar je reden en moraal kunnen die overheersen.
Ik zal hierover nog een kort relevant stukje op m'n blog plaatsen.

Wat de zichtbaarheid betreft, vind ik het ook wel spijtig, maar zijn er dan manieren om je blog toegankelijker te maken voor slechtzienden?

Gepost door: VthatsME | 06-05-09

Plaatjes zijn niet altijd gemakkelijk om te bekijken. Maar ja, voor de meeste slechtzienden blijft dat een probleem hoor. Ik concentreer me meestal niet op plaatjes. Games kunnen we dan ook niet doen, maar dit thema wekt wel mijn interesse. Aanleg voor gewelddadigheid is ten dele genetisch bepaald en voor de rest van heel veel factoren afhankelijk.
Ik heb zelf in mijn vroege jeugd (heel vroeg) geweld meegemaakt in het gezin, een ideale voedingsbodem zou je zeggen, maar toch ben ik niet gewelddadig! Terwijl dit vaak ook van generatie op generatie overgaat. Wat ik ook ervaren heb, is dat zelfs een fantasie die heel veel geweld kan bevatten, geen kwaad kan. Omdat er juist een afstand is tussen je innerlijke zieleroerselen en je bewuste gedrag. Soms kan het 'geweld' in ons het nodig hebben om gekanaliseerd te worden in spelletjes of in fantasie, zodat die onschadelijk wordt. Het is maar als geweld, geweld gaat voeden, dat het een groot probleem wordt.

Gepost door: wopi | 07-05-09

Inderdaad wopi ik ben het helemaal met je eens. Zo spreken ook Stanley Kubrick en ik ervoer in mijn arktikel en in m'n reacties.
Het is knap dat je geweldloos bent als je in je jeugd met geweld te maken hebt gehad. Veel mensen gaan net de kant op van wat ze haatten en worden zelf gewelddadig.

Gepost door: VthatsME | 08-05-09

Psychopaten gameloos FTW! Interessant artikel alhoewel er veel mankementen in zijn verwerkt.

Het lijkt maar zo dat de reputatie van geweldige games steeds slechter wordt, hun reputatie wordt steeds beter. Hoe komt het anders dat steeds meer gewelddadige games het daglicht zien? Ergens '70 is er arcade game uitgebracht -- volgens mij Head-on of Crash -- waarin je een auto bestuurde en blokjes moest verzamelen. Deze bleken vervolgens te veel op mensen te lijken en de game werd verbannen (Nu kan je mensen niet alleen doodrijden, je kan ze zelfs laten creperen op de grond en vervolgens één van je 3wapensets kiezen om ze te laten lijden tot de ambulance er aankomt en vervolgens hun afknallen). Deze games komen meer in de aandacht door de globalisering en door de controversie/eindeloze discussies omdat de overheid er niks mee opschiet om deze games zomaar te verbieden omdat dit zorgt voor protesten (door bedrijven en gamers) die lijden tot het instorten van de game industrie wat eigenlijk niemand wil, rockstar bijvoorbeeld begrijpt dit maar al te goed.

Er zijn trouwens wel degelijk wetenschappelijke onderzoeken die aantonen dat het spelen van gewelddadige games leidt tot agressief gedrag. Deze zijn alleen wetenschappelijk en niet wiskundig en kan je met dit soort onderzoeken alleen hypotheses ontkrachtten en verwachtingen opstellen, niemand wil het alleen aannemen omdat dit eigenlijk voor niemand (behalve Jack Thompson dan) in zijn voordeel werkt.

Daarnaast is het helemaal niet zo ingewikkeld om een verband te leggen. Je zei het net zelf al "In ieder mens zit geweld." En geweldadige games brengen deze gevoelens van opgekropte woede, haat en teleurstelling naar boven. Je hebt het hier trouwens over boeken, films én games, vergelijk dus geen appels met peren! Boeken en films brengen bepaalde emoties naar boven die vreemdgenoeg erg rustgevend zijn en de kans geven om alles te relativeren om je beter te voelen over jezelf. Games daarin tegen werken anders, jij beslist namelijk zelf wat je doet, er is een verschil tussen iemand dood zien gaan bij een auto ongeluk en iemand zelf doodrijden. Wat ons bij het volgende brengt.

Je hebt vast zelf ook wel opgemerkt dat het meerendeel van jouw argumenten zijn opgebouwd uit ervaring (en dan heb ik het niet over de mensen om je heen). Je kan best vinden dat jongeren deze games op hun 14e al mogen spelen maar vergeet niet dat die stickers wel bestaan met een rede, stickers die zorgvuldig, professioneel, deskundig en vakkundig zijn uitgebalanceerd en geëvolueerd door de jaren heen. kortom, ze zijn er niet voor niks.

Veel autistische, depressieve, 'lelijke', en 'losers' spelen games om te ontsnappen uit de werkelijkheid. Dit is logisch, kan in veel gevallen goed zijn voor deze kinderen en is begrijpbaar in elk opzicht. Het werkt net als met Alcoholisten, de bekende en beruchtte neerwaartse spiraal. Uiteindelijk wil je niet meer weg door al die problemen die zich maar blijven opstapelen. Dit zijn wel vaak mensen die dus al opgekropte haat en woede gevoelens hebben, en de games brengt ze naar boven. De agressieve gamers zijn ook in de meeste gevallen de fps-ers (first person shooter). De mensen die gaan voor de RPG's op Guitar Hero blijven over het algemeen wat rustiger. Waarom? Mensen die vaak gamen (of te weinig tijd in de maatschappij doorbrengen) of te jong zijn kunnen geen goed onderscheid maken tussen feit en fictie. Ook zorgen games ervoor dat er veel endorfine wordt vrijgelaten door de constante 'achievements' en dergelijke impulsen die mensen vervolgens blij maken (Ja, WoW, de nieuwe Cocaïne). Uiteindelijk leidt dit tot frustatie en machteloosheid wanneer je ondekt dat je laatste 50u achter de computer je niks meer dan een nieuw 'wapen' (niets meer dan poligonen, textuur en één regel toebehorende codes) heeft opgebracht. Dit leidt (ook) tot het geweld, het hoeft niet eens zo zeer het geweld te zijn, maar de schuld ligt wel degelijk bij de games. Als ik Cocaïne zou verkopen aan iemand voor een lange tijd en deze wordt uiteindelijk gek en gaat op een killingspree ligt de schuld wel degelijk bij mij en de drug. Ja, het zijn de gevoelens die voortgekomen zijn van het overmatig druggebruik die kwamen door de verslaving die beschikbaar werden gesteld door mij, het komt wel door de games.

Ik heb ook veel geweldadige games gespeeld TOT mijn 14e en ik weet ook hoe ik mij moet gedragen. Ik probeer ook niet te zeggen dat het gebeurt als je geweldadige games speelt, het vergroot alleen de kans. En het schockt kinderen wel als iets vergelijkbaars in het nieuws wordt verteld maar dat komt omdat jij mensen ziet huilen, pijn die je zelf voelt maar als er in een game wordt verteld om 35 mensen levend te verbranden met molotov cocktails en vervolgens daarmee geld, chicks, respect en gamerscore krijgt, is het een ander verhaal en als het tegenovergestelde niet duidelijk wordt gemaakt door de maatschappij denk ik dat dit gedrag voor kan komen, dit komt dan wel omdat ik heilig in nurture (nature vs nurture) geloof.

Ik geloof in geesten door alle horror films die ik 'stiekem' heb gekeken van 8 tot 13. Mij is niet genoeg duidelijk gemaakt dat geesten niet bestaan, ik weet dat dit voorbeeld anders is maar ik geloof alweer heilig.

En jij zei: "Kinderen spelen toch ook cowboy en indiaantje?". Zie je het verschil niet? Lopen die kinderen rond met bijlen en pistolen die levensecht zijn? Nee, omdat zij het verschil niet kennen en niet weten wat een pistool kan aanrichten. Games schetsen een verkeerd beeld van de realiteit. Waarom denk je trouwens dat iedereen GTA speelt? En als een kind met een natuurgame aankomt hij/zij wordt uitgelachten en vervolgens een faggot is. Omdat het 'cool' is, omdat de maatschappij de kinderen aanleert dat rust niet gevonden wordt in meditatie, een goed gesprek, een wandeling door het bos. Als ik me niet goed voel ga ik met wat vrienden naar het park en neem wat sigaretten en icetea mee, en heb een goed gesprek over einstein, de vierde dimensie of het doel op aarde. Geweld wordt tegenwoordig gewoon aangemoedigd, verschrikkelijk. Ik heb voor ongeveer 7 maanden non-stop gegamed, ik heb toen bijna al mijn vrienden verloren, mijn rust en geluk en toen ik mijn ogen weer open deed ondervond ik pas weer de realiteit, ik had meer stuk gemaakt dan me lief is.

Geweldadige games kunnen rustgevend en goed voor je zijn, als deze worden gespeeld vanaf een bepaalde leeftijd en gecontroleerd worden gespeeld.

And for the love of God, quote a.u.b. geen Quinten, ik ken geen 'betere' psychopaat dan hem =P

Btw, ik hoop dat je taekwondo niet geweldadig vindt anders beoefen je die sport niet op de juiste manier.

Alweer, interessant artikel alleen sommige punten kunnen beter worden uitgewerkt want het roept vragen op, net als de uitspraken die over films gaan.

Gepost door: Nick | 18-05-09

Sorry voor de late reply maar...

Er is tot op heden nog steeds geen bewezen oorzakelijk(!) verband tussen geweld in videogames en geweld in de realiteit. Het is intussen algemeen aanvaard dat instabiele persoonlijkheden, mensen met van nature een agressieve aanleg, extra aangetrokken zijn tot gewelddadige media.

Stel er is een oorzakelijk verband, stel dat 0,1% na het spelen van een gewelddadig spel overgaat tot een moord, en GTA IV (om slechts één spel te noemen) verkocht intussen 15 miljoen exemplaren, dan zouden er nu 15000 moorden aan GTA IV alleen toe te kennen...

Nemen we dan de som van alle geweldadige games de laatste jaren, en dan heeft de game industrie een behoorlijke genocide aan haar handen kleven niet?

Het idee trouwens dat vele schoolshooters games speelden is totaal geen logische redenering want:
Als het regent, dan is de straat nat.
De straat is nat, dus het regent.

Er zijn tig redenen waarom de straat nat kan zijn, uit A volgt B misschien wel, maar B impliceert niet noodzakelijk A...

Gepost door: Dave F. | 27-04-10

De commentaren zijn gesloten.