04-01-10

Onschuld

innocenceOnschuld moet ingeleid worden. Ik had nooit stilgestaan bij de diepe en wijde betekenis van dit woord tot ik dacht aan de belevenis, die ik een paar regels verder meedeel. On-schuld, simpelweg gesplitst wordt geassocieerd met schuldeloosheid. Wanneer iemand bijvoorbeeld een moord niet gepleegd heeft, dan is hij onschuldig, alleen op het punt van die moord natuurlijk.
Er plakt ook iets kinderlijk aan onschuld, vroeger noemde men dat onnozel, wat te linken is aan termen zoals onbedorvenheid, naïviteit, argeloosheid en onwetendheid en zelfs verder aan eenvoudigheid. Dit kinderlijke aspect is de zijde van het woord die ik wil uitsnijden en in het licht houden. Het drukt een vreemde mengeling van een onschuldigheid op alle vlakken uit. Waarom brengen we dit met onwetendheid in verband? Is kennis een gevaarlijke, schuldige materie? ''Alle kennis is pijn.'' (Umberto Eco) Is die quote aan te klikken bij het onschuldige leven van bvb. kinderen, meestal gespaard van pijn en (de daarmee gepaarde) kennis? Volgens mij is onschuld niet noodzakelijk gelijk aan naïviteit, aangezien je dat laatste kan faken en oproepen door jezelf bewust dom en afzijdig te houden en door mensen en hun verhalen blindelings te geloven. Daar kies je voor, maar onschuldig ben je of niet.
Kinderen en andere onschuldige gevallen zijn soms ook naïef, maar een nieuwsgierigheid is het gegeven wat hun onschuld zal doden eens hij verzadigd wordt, volgens mij althans. Je onschuld verliezen doe je niet door in drugs, drank en wapens te gaan of door -minder extreem- je uitdagender te gaan kleden en bewust te worden van sex en lust.
Het moment dat ik mijn eigen onschuld doodde, is eigenlijk het hoogtepunt in een jarenlang, onvoltooid proces. Misschien is het zelfs wel de start van dat proces of de doorbraak. Ik was een jaar of elf, twaalf en mijn boekenwurmigheid was al een karaktertrek van mij. In de Standaard Boekenhandel voelde ik mij dus goed op mijn gemak. Ik liep langs boeken en sloeg ze open om te turen en door de pagina's te slaan, puur voor het plezier van het boek. Ik had van Anne Frank gehoord, niet veel en niet alles, ik herinner me slechts dat ik haar herkende op de cover van een dikke pil. Ik blader door de biografie en net op een concentratiekampenpagina met een zwart-wit foto van haveloze, losse, naakte lijken in een soort container viel het open. Ik keek een seconde naar dat bizarre tafereel met een mengeling van kolkende aantrekking en afschuw. Snel sloeg ik ''Anne Frank'' dicht, maar de korte tijdsspanne was voldoende om in mijn geheugen te branden wat fataal was voor mijn onschuld. Ik had al van de concentratiekampen gehoord, maar niets schokkerends (in hoeverre dat mogelijk is). Die lijken waren een werkelijkheid die je nooit meer verlaat, als een broodnodig, laatste martelend stukje in het begrijpen van deze planeet. Haar rol van warme kinderspeeltuin was 11 jaar haar enige rol en ze zou die rol nog voor mij blijven spelen, tot op de dag van vandaag in mijn veilige kring. Hoewel, ik had een glimp opgevangen van wat achter het masker zat, de andere rollen voor en van andere mensen. Het masker viel niet af, het kwam los te zitten en de huid eronder werd zichtbaar. De gespletenheid van de wereld was er in een lichte klap en door de jaren heen verhelderde de verworven kennis het gezicht van die andere actrice, die niet op mijn deel van het podium staat.
Ergens ben ik dankbaar voor deze openbaring van het kunnen van de mens in al haar vormen en de wanhopige en waanzinnige daden, die in een collectief geheugen ook een stuk van mijzelf zijn en de wereld waartoe ik behoor, kan niet zonder dit geheel in haar massale omvang worden gezien.
De onschuld is zoek.

"Tout bonheur est une innocence."
- Marguerite Yourcenar

''Every life is a march from innocence, through temptation, to virtue or vice.''
- Lyman Abbott

18:46 Gepost door Virginia | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Onschuld Waar denk je aan...
Waarheen wil je vliegen
Of kruip je gewoon vrij rond...
in een wereld van onschuld en onwetendheid
Wat geeft zin aan jouw bestaan
Oh liefste lieveheersbeetje
zo sappig rood met kleine donkere tinten

Gepost door: tint | 06-01-10

De commentaren zijn gesloten.