11-12-10

Aanval III: finaal

 

reality-check.jpg

Ik zou hier nog een keertje een vergeten of geaccepteerde banaliteit in ieders ogen kunnen wrijven, wij zijn immers omgeven door banaliteiten. Aangezien alles eigenlijk banaal is (en ook weer helemaal niet) heft dit elkaars banale banaliteit mooi op; ja, de wereld heeft dat slim bekeken. Dus dacht ik een keertje het hogere aan te vallen, kwestie van de ambitie wat water te geven. Na de kleuterige vinger van de kanker- en natuurwijzers in een would-be-polemiek the hebben geprobeerd te verkleinen, roept een slag in het gezicht van een onbewogen standvastigheid: hallo, realiteit. 

 

Als schaap in de kudde -en we doen zoals de doorsneeschapen doen- heb ik gelijk ieder de film 'Inception' gezien; een goede blockbuster, maakt dat eens mee... Aangezien deze prent hapklaar, niet te taai, maar met een beet (amateur)filosofenvoer is, moest ik er natuurlijk een ijlbui aan wijden. Ik ga niet pretenderen de symboolgeleerde of dromenpsycholoog te zijn, maar wat u hieronder leest is van een meer zweverige aard.

Dit meest emotionele en ergens ook meest objectieve gevoelsstuk vloeide uit mijn lateavondpen toen ik om een uur na middernacht na een fietstocht van de Kinepolis naar mijn kot (door de Overpoortstraat, niet onbelangrijk) kwam. Ik had op dat moment een gevoel wat ik eerder heb gehad, nooit zo intens, nooit zo lang. In de sinusfuncite van afwisselende gevoelens (apathische moeheid, felle opgewektheid, dromerige dromerigheid) is deze sens een vreemde uitzondering. 

Vraag mij niet waarom mijn brein hier overschakelt in het Engels, soms is dat de gemakkelijkste code om gedachten door de deur naar woorden te duwen. Als ik dit intense gevoel al naar papier wil vertalen om er een uitweg voor te vinden, dan ben ik gedwongen te roeien door de stroom met de riemen die de pen mij geeft. 

Voor filmfans: u zult zeker Inception in deze tekst herkennen. Toch verzeker ik u dat deze ''state of being'', deze staat van compleet bewustzijn losstaat van haar input, maar er natuurlijk wel door beïnvloed wordt. Ik herken deze tinteling direct en ik kan u zeggen dat de Overpoort voor mij een surrealistisch decor was op die koude weekavond. Ik moet de verwarde gezichtsuitdrukking van Leonardo Dicaprio hebben gehad en ogen die kijken alsof ze behoren aan een versgelande alien. 

 

''I'm aware of everything.

I'm disconnected, I've had this before, but not this intense. And yet it feels like I wake up, everything is so sharp. I will have to go back to sleep, to non-doubt. 

What if this world is not the real one?

Well, what would it matter?

Most people exist perfectly in this perfectly shaped universe and if doubt feeds on you, eats you, then remember; is there a way out? Do you wanna get out? Just to get rid of this demon, this idea?

Many have said to know the way out through many forms of exits which all proof to cause more harm and sadness in the illusion they are trying to escape. Is it justified to cause harm in the fake reality in order to get to the real one?

The problem with taking the risk, the leap, falling is; you're never sure.''

 

Did you ever wonder if the person in the puddle is real,

and you're just a reflection of him? 

- Calvin and Hobbes


My answer: Well, you still don't know who's who or what.

Commentaren

... Is it justified to cause harm in the fake reality in order to get to the real one?...

het is ook mogelijk voeling te krijgen met de Waarachtige Werkelijkheid zonder schade (pijn, verdriet, enz) te veroorzaken. Maar je kan je unieke beleving ervan niet uitschakelen. Wel er bewust van zijn en dit (bewuste) weten in alles wat je denkt, doet, ... , te integreren.

Grts, Mc J

Gepost door: McJaco | 09-01-11

De commentaren zijn gesloten.